-Γεια! -Γεια! Πώς πήγε το παιχνίδι;
Καλά, ναι, οι Νικς κέρδισαν στο τέλος. Τους άρεσε πολύ στα δίδυμα.
Και ο καινούργιος φίλος τους ο Κρις εκεί...
Είναι ο νέος πιο αγαπημένος μου φίλος τους, ναι.
Γεια σου Κρις, αντίο Σπένσερ!
Πολύ ωραία, πού είναι λοιπόν τα παιδιά;
Θα έρθουν με ωτοστόπ μετά το στριπτιτζάδικο.
Όχι, πήγαν με τον Κρις δίπλα, ρίχνουν σουτάκια.
Ποιος είναι αυτός ο Κρις; Τον ξέρω;
Αξιολάτρευτος! Ο μπαμπάς του δουλεύει στο σχολείο.
Ναι; Ποιο μάθημα διδάσκει;
Δεν είναι δάσκαλος. Βασικά, είναι ο επιμελητής.
Αλήθεια; Δεν το ήξερα.
-Αστείο όμως. Γιατί;
Όχι, όχι, γιατί...
Τρώγαμε φιστίκια και κοίταξα κάτω και...
ο μικρός Κρις είχε όλα τα τσόφλια στα πόδια του και του είπα:
Κρις, ρίξ' τα στο πάτωμα, γι' αυτό πληρώνετε ο επιστάτης.
Θεέ μου! Ρέιμοντ, πώς μπόρεσες;
-Τι; -Θεέ μου, Ρέι, τι σκεφτόσουν;
Το κακόμοιρο το παιδί θα είναι συντετριμμένο!
Όχι όχι! Για ένα λεπτό! Για ένα λεπτό! Ηρεμήστε όλοι!
Δε ρήμαξα κανέναν, όλα μια χαρά, ήταν ένα αστείο!
Το παιδί γέλασε, έριξε... τα τσόφλια κάτω και μετά είδαμε το παιχνίδι...
και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα.
Ρέιμοντ, είσαι υπέροχο αγόρι.
Αλλά γι' αυτό μερικές φορές όταν μιλάς, η καρδιά μου φτάνει στο λαιμό!
Συμφωνώ 100% μαμά, εκτός από το κομμάτι με το υπέροχο αγόρι.
Κοίταξα να σε διδάξω ότι η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.
Έτσι ακριβώς, Ρέιμοντ!
Κανείς δε σου μίλησε, Ρόμπερτ.
Χώνεις παντού τη μύτη σου!
Σας λέω ότι το παιδί ήταν μια χαρά! Η μαμά το έβγαλε από το μυαλό της.
Ναι, όπως και να 'χει όμως, τα έκανες και πάλι.
Η καρδιά μου συμπάσχει με το παιδί.
-Θα σταματήσεις; Ένα αστείο έκανα. -Διαφωνώ.
Λες πράγματα... που σε κανέναν δεν αρέσουν.
-Θυμάσαι τότε με τους γονείς σου; -Πότε; Πού αναφέρεσαι;
Κοίτα, θυμάσαι που είδες το αγαλματάκι του Ιησού στο ταμπλό του αμαξιού τους...
και τους είπες:
Φοβάμαι ότι είναι δύσκολο το χαμούρεμα εδώ μέσα.
Κοίτα, εννοούσα...
Ο τύπος κοιτάει κατευθείαν πάνω σου!
Ρέι, δε μπορεί να φταίει πάντα ο άλλος που δε σε καταλαβαίνει.
Μα αυτό με το παιδί ήταν όντως αστείο! Σας το λέω, γέλασε.
Ναι, ναι, βλέπεις, αν γέλασε,
ήταν το αμήχανο χαχανητό ενός τρομαγμένου μικρού παιδιού...
που είχε να περάσει το απόγευμα μ' έναν πολύ κακό και καθόλου αστείο άντρα.
Στοίχημα ότι όταν χαμουρεύεσαι στο αμάξι, ο Ιησούς δακρύζει.
Γεια σας, παιδιά! Βρε, ο Κρις! Γεια!
Κρις, να σου συστήσω τον θείο Ρόμπερτ και την θεία Έιμι.
Γεια σου, Κρις.
Τι κάνεις, φιλαράκι;
Καλά.
-Πάμε επάνω, παιδιά! -Ναι!
Τραβάτε να περάσετε καλά.
Εννοώ... να περάσετε πιο καλά, γιατί περάσαμε πολύ καλά σήμερα, έτσι παιδιά;
Εμφανώς τραυματισμένο.
Σταμάτα ντε! Δες τον.
Πόσο εύκολα ξεχνάς το παρελθόν σου, Ρέιμοντ.
Δε θυμάσαι που έπρεπε να γελάσουμε με τα φρικτά εφηβικά αστεία του μπαμπά;
Ήταν υποχρεωμένος να κάνει τα αστεία, μπήκες στην εφηβεία στα έξι σου.
Έκλεψες την ατάκα από τον μπαμπά!
Έλα, Έιμι. Πάμε να δούμε τις αγγελίες να μείνουμε στην άκρη του πουθενά!
Εγώ θα έρχομαι να σας βλέπω.
Τι;
Μη με κοιτάς!
Και μόνο στη σκέψη ότι έκανα κάτι κακό, θα μου κοπανάνε τον Ιησού αμέσως;
-Γεια. -Γεια, είμαι ο μπαμπάς του Κρις,
ο Τζορτζ Μπάκνερ.
-Είμαι ο Ρέι. Είμαι ο Ρέι. Τι κάνεις; -Γεια, γεια, γεια! Γεια!
Πέρασε μέσα.
Ξέρω ότι ήρθα λίγο νωρίς, αλλά σκέφτηκα ότι πιθανότατα αρκετά τον ανεχτήκατε.
Μην το ξαναπείς! Ήταν χαρά μας. Και βασικά, θα τον κρατήσουμε.
Εντάξει, αλλά μη μου τον επιστρέψετε ξανά.
-Πώς ήταν το παιχνίδι; -Ξετρελάθηκαν, ναι.
Το περίμενε πώς και πώς ο Κρις.
-Ήταν το πρώτο του παιχνίδι. -Ναι, ωραία.
Ρέι, πας επάνω να πεις στον Κρις ότι ήρθε ο μπαμπάς του; Να σου φέρω κάτι;
Όχι, θα του φέρω εγώ κάτι να πιει, πήγαινε εσύ καλύτερα επάνω, ναι.
Ναι, πήγαινε, όλα καλά, μπορώ να κάνω δουλειές.
Ναι. Έλα, πέρασε.
-Είναι να σου δώσω κάτι για σήμερα; -Όχι, τα εισιτήρια τα παίρνω τζάμπα.
Εντάξει, αλλά έχω πάει σινεμά μαζί του και μπορεί να φάει τον αγλέουρα.
Όχι, κοίτα, θεώρησε τον στομαχόπονό του δικό μου δώρο.
-Πολύ αστείο! -Ναι! Ναι, αστείο, σωστά; Ναι, ναι.
-Ξέρεις τι άλλο είναι αστείο; -Όχι.
Ξέρεις... σε κάποιο σημείο,
ο Κρις έτρωγε φιστίκια και κοίταξα κάτω και δεν είχε πετάξει τα τσόφλια.
τα είχε όλα στα πόδια του, οπότε του λέω:
Κρις, ρίξ' τα στο πάτωμα, γι' αυτό πληρώνονται οι επιστάτες.
Ναι, ναι. Και τότε γέλασε, γέλασε με την καρδιά του.
Ναι, και μετά πήρε τα τσόφλια, πήρε τα τσόφλια και τ' άφησε απαλά κάτω.
Άρα, φαίνεται ότι τον έχετε εκπαιδεύσει πολύ καλά στο σπίτι.
Το έλεγα...
Μια απλή παρατήρηση, ξέρεις, "Ρίξε τα τσόφλια κάτω!" να γελάσουμε παρατήρηση.
Ναι, ήταν αστείο, ήταν αστείο. Κι αυτός είναι αστείος, ο Κρις.
Ξέρεις, είναι ο αγαπημένος μου φίλος των παιδιών μου.
-Εντάξει. -Ναι.
Ξέρεις τι άλλο είναι αστείο; Δεν ήξερα... δεν ήξερα ότι ήταν...
Ότι αυτή είναι η...
ενασχόλησή σου.
-Γεια σου, μπαμπά! -Γεια σου, φίλε. Πάμε.
Άκου Κρις, χαρήκαμε που σ' είχαμε μαζί μας, να το ξανακάνουμε πάλι.
-Ευχαριστώ, θα το ήθελα. -Πολύ ευγενικό παιδί, ναι, ναι.
Όποτε θες, Κρις. Να προσέχεις.
Ναι, και χάρηκα που σε γνώρισα...
Κύριος!
Τα λέμε, Κρις!
Είσαι ο νέος αγαπημένος μου φίλος των παιδιών!
Το επεισόδιο που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Όταν ξαναπάρω παιδί σε παιχνίδι,
σε πειράζει να μου πεις τι δουλειά κάνει ο πατέρας του;
Τι έκανες;
Είτε δε λέω την ιστορία του Κρις τέλεια, ή...
ή ο πατέρας του είναι λίγο ευαίσθητος.
Του ξεφούρνισες αυτό που είπες; Γιατί στα κομμάτια το έκανες έτσι;
Για να δείξω...
για να σου δείξω ότι απλά είναι αστεία ιστορία και κανείς δεν έχει πρόβλημα.
Και δεν είχε πρόβλημα;
Δεν έχω πάντα δίκιο!
Θεέ μου, Ρέι, ανησυχούσα μήπως ο Κρις του το πει.
Δε περίμενα ποτέ ότι θα πας να κάνεις από μόνος σου... χαρακίρι!
Δεν εννοούσα και τίποτα μ' όλο αυτό!
Είναι ευαίσθητος, οι επιστάτες συνήθως είναι σκληροί.
Σταμάτα! Σταμάτα! Σταμάτα! Σταμάτα να το λες αυτό!
Άκου, πρέπει να καταλάβεις ότι είπες κάτι απαίσιο και δεν είσαι αστείος!
Το ξέρω!
Ωραία! Ωραία!
Όταν πας να πάρεις τα παιδιά απ' το σχολείο αύριο,
θα κατέβεις στο λεβητοστάσιο και θα ζη- τήσεις συγνώμη απ' τον μπαμπά του Κρις.
Εντάξει!
Γεια!
Νομίζω ότι ο Κρις άφησε το μασελάκι του εδώ.
Ξέρεις, σίγουρα θα είναι επάνω, πήγαινε Κρις.
Πέρασε μέσα, έλα, πέρασε μέσα.
Να σου φέρω κάτι; Ίσως τζιτζιμπύρα ή πρέτσελ;
Όχι, ευχαριστώ.
Άκου. Ελπίζω να μην ενοχλήθηκες ή... ή... ή θύμωσες για...
γι' αυτό που είπα πριν γι' αυτό που είχα πει πιο πριν... στο παιχνίδι.
-Ας το ξεχάσουμε. -Εντάξει.
Ο Ρέι δε θα έλεγε ποτέ κάτι να πειράξει εσένα ή τον Κρις ή κάποιον άλλον.
Το έχω αναλάβει εγώ!
-Όλα καλά. -Όχι, δεν είναι καλά.
Δεν είναι. Έλα εδώ, έλα εδώ. Κάτσε ένα λεπτό σε παρακαλώ.
Για ένα λεπτό, σε παρακαλώ. Όχι, πήγαινε.
Απλά... απλά... απλά κάτσε, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ.
Ξέρεις...
Ξέρεις τι έγινε;
Δε... δε σκεφτόμουν.
Οπότε... οπότε συγνώμη που ήμουν λίγο αναίσθητος.
Νομίζω ότι ίσως είπα ό,τι είπα, γιατί δεν είμαι, ξέρεις, επιστάτης.
Βασικά, τώρα που το λες, προτιμούμε τον όρο "επιμελητής".
Επιμελητής! Σωστά! Επιμελητής! Εννοούσα επιμελητής.
Εγώ πάντα λέω επιμελητής.
Έχω πει κι εγώ επιμελητής!
-Εντάξει, ειλικρινά. Καλύτερα να φεύγω. -Όχι, όχι, όχι!
Τώρα νιώθω πως νιώθεις ότι πρέπει να φύγεις. Μα σε παρακαλώ, δεν είμαι έτσι.
-Το ξέρω. -Όχι, όχι, Σε παρακαλώ, περίμενε.
Ρέι, άσ' τον να φύγει! Με συγχωρείς, Τζορτζ.
Μη ζητάς συγνώμη εκ μέρους μου!
Να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σου να πάρω μεσίτες;
Ναι, ναι, φυσικά.
Κάθε φορά που πάω να καλέσω από εκεί, ακούω την ανάσα της μαμάς στο ντούμπλεξ.
Ρόμπερτ, Ρόμπερτ!
Θυμάσαι τον υπέροχο φίλο των διδύμων, τον Κρις; Ο υπέροχος πατέρας του Τζορτζ.
Ο Τζορτζ.
Πιστεύω πως ο Κρις είναι υπέροχος!
Εξαιρετικό παιδί!
Είναι ο αδερφός μου, ο Ρόμπερτ. Ναι, είναι αστυνομικός.
Είναι αστυνομικός, ένας κλασικός αστυνομικός.
Ένας απλός εργαζόμενος.
Ο αδερφός μου.
Είσαι έτοιμος, Κρις; Πήρες το μασελάκι σου;
Όχι ακόμα, πάμε να παίξουμε στο κομπιούτερ.
Ναι, αλλά πρέπει πραγματικά να...
Ωραία.
Άσ' τον να μείνει. Πρέπει να μείνει, περνάνε φανταστικά.
Βασικά, καλύτερα, γιατί οι δυο σας θα καθίσετε και θα γνωριστείτε.
Ναι, ναι. Καθίστε, καθίστε. Κάτσε! Κάτσε! Κάτσε!
Κάτσε... κάτω! Κάτω!
-Τι κάνεις; -Έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους.
-Έχουμε; -Ασφαλώς! Ασφαλώς.
Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον, ο ένας από σας κρατάει τα σχολεία καθαρά...
και ο άλλος κρατάει τους δρόμους καθαρούς.
Μεταφορικά.
Αλλά το βασικό είναι, αν ένας από σας χαλαρώσει...
Μεγάλο χάλι!
Ρέι, τι κάνεις;
Μιλάω στους στυλοβάτες της Αμερικής.
Πρέπει να σταματήσεις!
Τζορτζ, ο Ρέι λυπάται για την απρέ- πεια του κι εγώ λυπάμαι για όλα αυτά.
Απρέπεια! Απρέπεια! Είσαι πολύ καλύτερη από μένα, έτσι;
-Δεν αφορά εμένα! -Το ξέρω, γι' αυτό μη χώνεσαι!
Εγώ δεν πάω να ζητήσω συγνώμη για σένα, όταν κάνεις τις απρέπειές σου!
Ξέρεις τι; Ξέρεις τι;
Όταν θα κάνω απρέπεια σαν τη δική σου, σε παρακαλώ, πες κάτι!
-Θα πω, θα πω. -Κρις!
Πήγαινε πάρε το μασελάκι σου! Και σταμάτα να το βγάζεις!
Το επεισόδιο που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Ρόμπερτ, άσε κάτω το τηλέφωνο.
Χαίρετε!
Μαρί, είναι ο φίλος μας, ο Τζορτζ, ο πατέρας του Κρις.
-Η μητέρα του Ρέι, η Μαρί. -Γεια.
-Μια στιγμή, ο επιστάτης δεν είσαι; -Επιμελητής, επιμελητής!
-Γιατί νόμιζα... -Μαρί, τι θα γίνει με τα κανελόνια;
Είναι έτοιμα. Πάμε.
-Ποιος είναι αυτός; -Ο πατέρας του Κρις, ο Τζορτζ.
Ο επιστάτης;
Μαρί, είπες πως είναι μαύρος!
-Όχι, δεν το είπα! -Μα τι λες;! Είπες...
Όχι, είπα πως είναι αφροαμερικανός!
Εντάξει τότε, που η διαφωνία;
Ζητώ συγνώμη, Τζορτζ. Απλά... να...
Το βρίσκω καταπληκτικό που ο οποιοσδή- ποτε μπορεί πλέον να γίνει επιστάτης.
-Τζορτζ, σε παρακαλώ... -Όχι, δεν πειράζει.
-Πραγματικά πρέπει να φύγω. -Θέλω να σε διαβεβαιώσω...
πως η Μαρί δεν μιλάει εκ μέρους όλων μας.
Απλά μιλάει περισσότερο από όλους μας.
Τι μιλάς εσύ;! Ήρθες και είπες "μαύρος"!
Θεέ μου!
Τζορτζ, άκου.
Δεν ξέρεις πως είναι να ζεις μ' αυτόν τον άνθρωπο.
Συνέχεια με ντροπιάζει.
Απλά περιμένω για ένα μασελάκι.
Θυμάσαι τότε που δούλευες στη Λογιστική Πελκ;
Ναι, πολύ πλάκα!
Μπαίνω ένα πρωί στη δουλειά, και μία τεράστια κυρία καθόταν...
στο γραφείο ενός άλλου συναδέλφου και ασχολιόταν με τα τηλέφωνα.
Και πηγαίνω στον Ιρβ Λεμπρότ και του λέω:
Ποια είναι η χοντρή βουβάλω εκεί πέρα;
Χαμογελάει και μου λέει:
Είναι η μητέρα μου.
Θεέ μου, Φρανκ, κι εσύ τι είπες;
Ήμουν πολύ γρήγορος τότε και του είπα: Τι την ταΐζεις;
Κι έφυγα.
Είσαι απίστευτος, Φρανκ!
Όποτε τον πηγαίνω κάπου, θέλω να μοιράσω κάρτες που να γράφουν "Συγνώμη".
Οι δικές μου γράφουν "Γυναίκα προς πώληση."
Δε χτυπάει όμως το τηλέφωνο.
Εντάξει, θα σταματήσετε; Γι' αυτό όλοι λένε πως η οικογένειά μας είναι τρελή!
Και φταίτε εσείς οι δύο! Και ο Ρέιμοντ!
Πώς τολμάς να μιλάς για την οικογένειά μας, μπροστά σε αγνώστους;
Ζητώ συγνώμη για τον γιο μου.
Μη ζητάς συγνώμη για μένα! Εσύ ήρθες εδώ με την πιο μεγάλη απρέπεια, όχι εγώ!
Ναι; Τι λες για τότε που συνέλαβες κάποιον επειδή έκανε σήματα συμμοριών;
Κι άρχισες να του διαβάζεις τα δικαιώματά του,
αλλά εξακολουθούσε να κάνει τα σήματα και εκνευριζόσουν όλο και πιο πολύ;
Δεν παραβίαζε το νόμο, έτσι δεν είναι Ρόμπερτ;
Όχι.
Τι έκανε;
Ήταν κουφός.
Αμάν!
Απρ-απρ-απρέπεια!
Θεέ μου!
Ακόμα το θυμάμαι.
Ζητώ χίλια...
Συγνώμη.
Ναι. Είναι χειρότερο απ' αυτό που έκανα εγώ, έτσι δεν είναι, Τζορτζ;
Όχι, όχι, Ρέι, δεν είναι χειρότερο, γιατί ζήτησε συγνώμη και τέλειωσε εκεί.
Εσύ το κάνεις ακόμα πιο εξευτελιστικό μ' αυτά που κάνεις τώρα.
Γιατί; Τι; Τι κάνω; Τι; Τζορτζ, τι;
Λες αυτό το απαίσιο πράγμα στον κακόμοιρο Κρις...
και μετά πας και λες ακριβώς το ίδιο στον άνθρωπο!
Και μετά καλείς όλη σου την οικογένεια, την ιπτάμενη απρέπεια!
Που του πρόσφεραν ένα απόγευμα γεμάτο προσβολές!
Εντάξει! Εντάξει, εντάξει.
Με συγχωρείς. Τζορτζ, είπα κάτι χαζό και σου ζητώ συγνώμη.
Λυπάμαι, πάρα μα πάρα πολύ.
Δεν πειράζει, φίλε μου. Πραγματικά ας το ξεχάσουμε.
Σε παρακαλώ;
Σ' ευχαριστώ, Τζορτζ.
Τώρα Ρέι, πήγαινε πάνω να βρει ο Κρις το μασελάκι του, για να φύγει ο Τζορτζ.
Εντάξει.
Αλλά σκεφτόμουν κάτι.
Όχι. Όχι, όχι.
Γιατί ίσως ναι,
φαίνεται πως ήμουν λίγο αναίσθητος.
Αλλά αυτό που έγινε στο παιχνίδι σήμερα...
"Πέταξε τα τσόφλια στο πάτωμα, γι' αυτό πληρώνουν τον επιστάτη."
Απλά έλεγα ένα γεγονός!
Σωστά; Είναι αλήθεια, έτσι;
Είναι σαν κι αυτό. Είμαι αθλητικογράφος, σωστά;
Γι' αυτό την επόμενη φορά που καθαρίζεις κάτι και είναι μαζί τα παιδιά σου...
και περνάει ένα αθλητικό γεγονός...
κι ένα από τα παιδιά σου πει "πρέπει να γράψω γι' αυτό",
τότε εσύ μπορείς να πεις "όχι, δεν χρειάζεται."
"Γι' αυτό πληρώνουν τον αθλητικογράφο."
Είδες; Είναι το ίδιο πράγμα.
Αθλητικογράφος, επιστάτης.
Επιμελητής!
Με συγχωρείς πάρα πολύ!
Κρις!
Δεν το βρίσκω!
Δεν πειράζει, τα δόντια σου έχουν ήδη ισιώσει!
Ελπίζω να είστε όλοι ευχαριστημένοι.
Άκου, Τζορτζ.
Θέλω να ζητήσω συγνώμη σε σένα και στην οικογένειά σου.
Κι εύχομαι πως τα παιδιά να παραμείνουν φίλοι,
γιατί αυτό είναι το πιο σημαντικό,
ακόμα κι αν οι γονείς δεν ξέρουν πως να τα πάνε καλά.
Έχεις δίκιο.
-Σ' ευχαριστώ. -Ωραία, υπέροχα!
Απλά θέλω τα παιδιά μου να είναι φίλοι με όλους.
Ποιος ξέρει; Αύριο ίσως έρθουν με παιδί που ο μπαμπάς του να δουλεύει σε βόθρο.
Δεν...
Συγνώμη!
Ντέμπρα!
Το βρήκα. Ήταν μέσα στο ενυδρείο.
Βάλ' το και πάμε.
-Ευχαριστώ και πάλι για τον αγώνα. -Εντάξει, στο καλό.
Λοιπόν, δεν πρόκειται να τους ξαναδούμε.
Όχι, νομίζω πως θα ξανάρθει. Ξέχασε τα κλειδιά του.
Νιώθω απαίσια.
Επιμελητής και να βλέπει όλο αυτό το χάλι!
Λέω να τακτοποιήσω.
Γεια.
Ο Κρις κι ο πατέρας του είναι έξω και μου ζήτησε να πάρω τα κλειδιά του.
Μου φάνηκε πως δεν ήθελε να μπει μέσα.
Δεν τον κατηγορώ, πέρασε εφιάλτη!
Ναι; Ήρθε η μητέρα σου και χειροτέρεψε τα πράγματα ως συνήθως;
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / Lia, zachs75
Για τυχόν επικοινωνία, απευθυνθείτε: zachs75subs@gmail.com